Weto prezydenta Nawrockiego. Sejm nie zdołał odrzucić decyzji

Sejm nie zdołał odrzucić weta prezydenta Karola Nawrockiego do ustawy o statusie osoby najbliższej w związku i umowie o wspólnym pożyciu.

Za odrzuceniem decyzji głowy państwa zagłosowało 232 posłów.

Do przełamania weta potrzebnych było jednak 259 głosów.

Oznacza to, że przepisy nie wejdą w życie w przyjętym wcześniej kształcie.

W głosowaniu wzięło udział 431 posłów.

Nikt nie wstrzymał się od głosu.

Przeciwko odrzuceniu weta zagłosowało 199 parlamentarzystów.

Zwolennikom ustawy zabrakło więc 27 głosów.

Zawetowane przepisy przeszły wcześniej przez Sejm i Senat.

Były przedstawiane jako pierwsze w historii regulacje przewidujące możliwość formalizacji związków partnerskich, także tych tworzonych przez osoby tej samej płci.

Ustawa dotyczyła statusu osoby najbliższej w związku oraz umowy o wspólnym pożyciu.

Prezydent Karol Nawrocki odmówił jej podpisania 17 lipca.

Weto objęło zarówno główną ustawę, jak i przepisy wprowadzające tę regulację.

Karol Nawrocki uzasadniał swoją decyzję między innymi obawami dotyczącymi konstytucyjnego statusu małżeństwa.

Prezydent powoływał się na art. 18 Konstytucji RP, który mówi o małżeństwie jako związku kobiety i mężczyzny znajdującym się pod ochroną i opieką Rzeczypospolitej.

W lipcu przekonywał, że nie może zaakceptować rozwiązania, które jego zdaniem mogłoby prowadzić do utraty szczególnego statusu małżeństwa.

Nawrocki zaznaczał jednocześnie, że obywatele powinni mieć możliwość rozwiązywania praktycznych problemów związanych z życiem prywatnym.

Dodawał jednak, że nie zgadza się na wprowadzanie „tylnymi drzwiami” związków partnerskich, które w jego ocenie miałyby zastępować lub podmieniać instytucję małżeństwa.

W czwartek Sejm ponownie zajął się ustawą w związku z prezydenckim wetem.

Do jego odrzucenia potrzebna była większość 3/5 głosów przy obecności co najmniej połowy ustawowej liczby posłów.

Przy 431 głosujących posłach oznaczało to konieczność uzyskania 259 głosów.

Tego wyniku nie udało się osiągnąć.

Za odrzuceniem weta zagłosowało 232 posłów.

W tej grupie znalazło się 152 parlamentarzystów Koalicji Obywatelskiej, 23 z PSL-TD, 20 z Lewicy, 14 z Centrum, 14 z Polski 2050, 4 z Razem oraz 5 posłów niezrzeszonych.

Przeciwko odrzuceniu weta było 199 posłów.

Byli to między innymi parlamentarzyści PiS, Rozwoju Plus, Konfederacji, Konfederacji Korony Polskiej, Demokracji, część posłów PSL-TD oraz posłowie niezrzeszeni.

Wynik głosowania oznacza, że decyzja prezydenta została utrzymana.

Ustawa o statusie osoby najbliższej w związku i umowie o wspólnym pożyciu nie zacznie obowiązywać.

Nie wejdą w życie również przepisy wprowadzające związane z tą regulacją.

Rządowa propozycja przewidywała możliwość zawarcia umowy przez dwie pełnoletnie osoby.

Umowa miała być zawierana przed notariuszem, a następnie rejestrowana w urzędzie stanu cywilnego.

Rozwiązanie miało dotyczyć osób pozostających w związkach nieformalnych.

Projekt zakładał, że strony mogłyby uregulować między sobą wybrane kwestie dotyczące wspólnego życia.

Chodziło między innymi o sprawy majątkowe, rodzinne i osobiste.

Umowa mogłaby obejmować między innymi zasady wspólności majątkowej, obowiązek alimentacyjny oraz prawo do korzystania ze wspólnego mieszkania.

Przewidywano także dostęp do informacji i dokumentacji medycznej drugiej osoby.

W regulacji znalazły się również kwestie podatkowe, spadkowe, dotyczące ubezpieczenia zdrowotnego, renty rodzinnej, prawa do pochówku czy zasiłku opiekuńczego.

Do umowy można byłoby dołączyć aneks zawierający testamenty obu stron.

W założeniu przepisy miały rozwiązywać praktyczne problemy osób żyjących w związkach nieformalnych.

Dotyczyło to między innymi sytuacji związanych z leczeniem, mieszkaniem, majątkiem oraz sprawami urzędowymi.

Weto Karola Nawrockiego zatrzymało jednak wejście tych rozwiązań w życie.

Sejm nie zebrał wymaganej większości do jego odrzucenia.

Oznacza to, że obecny etap prac nad ustawą zakończył się utrzymaniem decyzji prezydenta.

Jeśli podobne przepisy miałyby wrócić, konieczne byłoby przygotowanie nowej inicjatywy ustawodawczej albo ponowne przeprowadzenie procesu legislacyjnego.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *